Cumartesi, Mayıs 06, 2006

Gecenin körü işte



gecenin körü..
siyah olmuş duvarların rengi..
siyah olmuşum..
herşeyi hiç olmadıkları kadar net hatırlıyorum..
hatırlamamaya çalıştıkça, yanıma gelip koynuma giriyorlar, ben itiyorum onlar yaklaşıyorlar, yatağımda kovalamaca başlıyor..
bir sağa, bir sola..
olmadı tavana..
bakışlarım nereye değse eriyip hayallerime bulaşıyorlar, hayır hayallerime gerçeklik bulaşamaz..
geçmişin ve geleceğin silinip erguvan renkli toz zerreciklerine dönüştükleri tek yer orası..
elimi eteğimi çekiyorum geçmişten, geleceğin hevesleri yalayıp geçiyor gönlümü garip bir heyecan dalgasıyla..
agora meyhanesinde hayali rakı kadehlerime dert anlatıyorum bu gece, beni dinleyen bir tek onlar, dinlemeliler önemli şeyler geveliyorum burada kalan son gücümü kullanarak.
nasıl olsa kimse okumayacak deyip buraya birşeyler sayıklamak gibi aynı..

"kaçıyor musun aşktan hala, koşup insandan insana
hayatı bırakıp tabağında boşver mi diyorsun kanasın
için acıyor mu hiç bazı bazı
cesur musun gözünü kapadığında
sımsıklar mı kırpmıyor musun
boşver mi diyorsun kanasın

biliyorum artık çok zor çok
kuracak yeni bir hikayem yok
yine de uğraşıyorum rastgele
bu eskimiş kelimelerle....

yavaşlıyor ama durmuyor dünya
zaman kimseden değilken yana
gitmiş herkes evlerimiz bomboş
boşver mi diyorsun kanasın
batmadık ama su alıyoruz hala
hissetmeden basıp toprağa
tuz basmadan yaralarına
boşver mi diyorsun kanasın..."

ve teoman geliyor yanıma, kolunu omzuma atıp kulağıma şarkısını söylüyor, ben de avazım çıktığı kadar eşlik ediyorum. "aferin teomancım iyi sözler yazmışsın, karanlığımız benzeşiyor" deyip öpüyorum.
bu gece yeter diyorum sonra dönüp hayali rakı kadehlerime..
uykum geldi yarın iş var güç var
fani dünya.. kimse anlamıyor hayalden benim gibi öyle değil mi..

nefes almak bile yük oluyor bazen

daha nice yüklerin altında ezilmece...

"aşk masalsa gerçek olsun" diyor şimdi de şebnem ferah, beni anlatan ve anlayan kadın, ilahe... nedir aşk diye sorguluyorum kendimi, aşık ne zmn oldum? ben neydim ne oldum, daha kaç bucak kaçacağım
ve biliyorum
hastayım
akıl hastasıyım
ruh hastasıyım
doktora gitmeliyim...
nefes almak bile yük haline gelmişken....