bu gece, tenimdeki izlerini sildim..
bu gece, yanımdan geçen bir başkasına izin verdim.
artık sen kokmuyorum.
... ve hala korkuyorum
sahipliğimdeki devasa çöplüğün arkamı döndüğüm ilk anda tutuşuvermesinden,
aynadaki bakışlarımın beni yanıltarak üzgün bir köpeğinkilere benzemesinden,
kalbimdeki izinin senden başka hiçbir şeyle silinmemesinden,
bu ülkeyi terk ettiğim gün sensizlikten ötürü sürüne sürüne ölüvermekten.
anlamak istemiyorsun, dinlemek istemiyorsun. içinde adımın geçtiği hiçbir cümlede yer almak da.. inan ben de ..
bilseydim eğer,
isminin teleffuzu bile acı vereceğini, tenime her değişlerinde irkilerek kaçacağımı, parfümümü sırf sadece sana sıkmak için tüketmeyeceğimi, bilmem kaçıncı adamı tek kelime etmeden terk edeceğimi, saçma sapan fallara inanacağımı, saçma sapan şarkılarda gözlerimin dolacağını, hikayelerimi gereğinden fazla uzatacağımı,yokluğundaki varlığımın hiçbir anında beni yalnız bırakmayan içimdeki kocaman ağırlıkla sonsuza dek yaşayacağımı...
bilseydim eğer bunları, dokunmana izin vermezdim.
tutunur, havalanmazdım rüzgarında.
bildiğim bir şey var,
eskisinden daha hasarlıyım şimdi..
