Karanlığın uçları parmaklarıma dokunuyor şimdi.. bol nemli hatıralarımın arkasından yıpranmış dünyayı görmeye çalışarak sürüyor günlerim.
uzun zaman geçti üzerimizden, nasıl başlamalı bilmem
..
"unutmadım" derken bile mağrur gülümsüyorum sanırım.. sanırım........
yalın duruşumun yakınlığını sana göstermişken hem de, hem de bir nefes kadar yakınken dudaklarına..
ne kadar çok korktuk birbirimizden
ne kadar da kaçtık kendimizden..
