birbiriyle aynı günler geçiyor üzerimden, her yeni gün bir öncekinden daha uzun ve zahmetli sanki..
a ve b şehirleri arasında hep aynı duraklarda duran bir yolcu otobüsü gibi gidip geliyorum, sıfırdan sonsuzluğa uzanan limitlerim dolup hiç boşalmıyor, oysa yolcu otobüsü yalnız, yolcusuz..
çoklu sesler korosu kulaklarımı tırmalayadursun yüzümde gelecek zaman kırışıkları ile yılmış düşlerimin sindiği kokusuz duvar diplerindeyim..
çok son'dayım.
her yeni gün bir önceki günden daha nefret dolu, daha acımasız..
her yeni gün bir yerlerde ölmüş olmayı diletecek kadar sıkıcı.
ve her yeni gün bir ton daha siyah.
ne içki, ne sigara..
hiçbir şey, sahip olduğum hiçbir şey beni bu karanlık zaman boşluğundan kurtaramaz şimdi..
...
