Cumartesi, Mart 04, 2006

Karanlığı Yırtan Satırlar...


dün gece yarısı karanlık odamda kelimelerimle sevişirken bilindik cümleler döküldü yine mürekkepli ucundan kalemin. sıkıldım elbette, gölgelerin içinden fırlamaları elimi kolumu bağladı...
ihtiyacım var kokumdan türetilen sözcüklere ve yeni nefeslere...
her neyse..